SVI PUTEVI VODE NA RASKRŠĆE
Od 5. do 11. oktobra 2026. godine, Niš ponovo postaje mesto susreta pozorišnih scena, ideja, umetnika i publike.
Sedmi Festival drame i pozorišta balkanskog kulturnog prostora „Teatar na raskršću“ donosi sedam dana snažnih pozorišnih priča, različitih umetničkih poetika i susreta koji prevazilaze granice gradova i država.
Festival će 5. oktobra biti svečano otvoren premijerom Narodnog pozorišta Niš „SOFKA“, po delima Borisava Stankovića, u režiji Irfana Mensura.
Od 6. oktobra počinje takmičarski program u selekciji Saše Ognenovskog. Niška publika imaće priliku da vidi predstave „Moje pozorište“ Ateljea 212 iz Beograda, „Slučaj Virdžina“ Kraljevskog pozorišta „Zetski dom“ sa Cetinja, „Putujuće kazalište Šopalović“ Satiričkog kazališta Kerempuh iz Zagreba, „Zmaj“ Mestnog gledališča ljubljanskog i „Glembajeve“ Nacionalnog teatra „Ivan Vazov“ iz Sofije.
Pored glavnog programa, festival donosi i tri predstave na Maloj sceni Narodnog pozorišta Niš: „Životne linije: Blavatska – Frojd“ Transversal Theater Company iz Amsterdama, „Prva ljubav“ Centra za kulturu Žabljak i „Hausiteri“ NU Gostivarski teatar iz Gostivara.
Na zatvaranju festivala, 11. oktobra, u čast nagrađenih biće izvedena predstava „Iza tih očiju“ Gradskog pozorišta „Jazavac“ iz Banjaluke.
Cena kompleta karata za glavni program Festivala „Teatar na raskršću“ (7 predstava) je 4900 dinara. Pojedinačne karte za glavni program se mogu kupiti po ceni od 1000 dinara, a karte za predstave pratećeg programa se mogu kupiti po ceni od 800 dinara. Prodaja karata je isključivo na blagajni Narodnog pozorišta od 10 do 20 časova.
Svake večeri, od 6. do 11. oktobra, nakon predstava biće organizovani i okrugli stolovi kritike – prostor za razgovor o predstavama, umetnicima i pitanjima koja pozorište otvara.
Beograd, Cetinje, Zagreb, LJubljana, Sofija, Amsterdam, Žabljak, Gostivar, Banjaluka i Niš.
Različiti gradovi.
Različite scene.
Različiti pozorišni jezici.
Jedno mesto susreta.
Jer raskršće nije samo mesto na kome se putevi ukrštaju. To je mesto na kome se ljudi susreću, ideje razmenjuju, a različitosti postaju prostor novog razumevanja.
Ovog oktobra, svi pozorišni putevi vode u Niš.
SVI PUTEVI VODE NA RASKRŠĆE.
NAGRADE 7. FESTIVALA „TEATAR NA RASKRŠĆU“
NAGRADE STRUČNOG ŽIRIJA
Stručni žiri u sastavu: Irfan Mensur, glumac, reditelj i profesor (predsednik), prof. dr Nenad Novaković, mr Nina Plavanjac, dramaturškinja, mr Dejan Projkovski, reditelj i Anđelika Simić, glumica, dodeljuje:
- Nagrada za najbolju predstavu
Predstava Moje pozorište Atelje 212, na igriv, duhovit i ogoljen način donosi maštovitu samorefleksiju reditelja na svoj umetnički dar. Iako koristi otvorenu dramsku i scensku formu, ova predstava je primer pravog klasičnog pozorišta, koje kroz intimnu i ispovednu priču uspeva da progovori o univerzalnim pitanjima, pozivajući svakog gledaoca da se suoči sa sopstvenim darom i prepozna sebe u tuđem iskustvu. - Nagrada za režiju
Nela Vitošević u predstavi Zmaj Mestnog gledališča ljubljanskog gradi maštovit, dinamičan i rediteljski dosledan scenski svet, u kojem se satira, humor i fantastika prepliću sa oštrom kritikom društvenih mehanizama moći. - Najbolja ženska uloga
Teodora Duhovnikova u ulozi barunice Kasteli (Glembajevi, Nacionalni teatar „Ivan Vazov“) ostvaruje punokrvnu, slojevitu glumačku kreaciju, virtuozno balansirajući između uglađene fasade otmenosti i ogoljenog, animalnog besa koji izbija ispod njene površine. - Najbolja muška uloga
Kroz dokumentarnu glumačku igru koju karakteriše neodoljiva prirodnost i duhovitost, Nebojša Ilić (Moje pozorište, Atelje 212) uspostavlja snažno prisustvo na sceni u ulozi samog reditelja Borisa Liješevića. Istovremeno, njegova glumačka igra postaje uzbudljiva kreativna prizma kroz koju publika može da se ogleda u prikazanom liku i prepozna u njemu sopstvene odraze. - Nagrada za najbolju mladu glumicu
Marija Maša Labudović u predstavi Slučaj virdžina Kraljevskog pozorišta „Zetski dom“ i Centra za kulturu Tivat ostvaruje niz upečatljivih glumačkih kreacija, pokazujući izuzetnu transformativnost, emotivnu zrelost i sposobnost da precizno nijansira različite identitete i unutrašnje svetove svojih junakinja. - Nagrada za najboljeg mladog glumca
Konstantin Stančev u ulozi Pube Fabricija (Glembajevi, Nacionalni teatar „Ivan Vazov“) ostvaruje energičnu i glumački preciznu kreaciju, pretvarajući naizgled sporednu figuru u upečatljivo oličenje društva koje počiva na licemerju i interesu. - Nagrada za scenografsko ostvarenje
Igoru Vasiljevu za predstavu Zmaj Mestnog gledališča ljubljanskog.
Monumentalan i vizuelno upečatljiv scenski prostor, čija hladna, stroga arhitektura prevazilazi funkciju dekora i postaje aktivni učesnik dramske radnje. - Nagrada za kostimografsko ostvarenje
Jelena Proković u predstavi Zmaj veštom kostimografskom stilizacijom i uniformisanjem likova subvertira bajkoviti svet drame, pretvarajući ga u uznemirujuću sliku društva lišenog individualnosti. - Nagrada za originalnu scensku muziku
Mitji Vrhovnik-Smrekaru za predstavu Glembajevi, Nacionalnog teatra „Ivan Vazov“. Originalna scenska muzika u predstavi Glembajevi sugestivno oslikava unutrašnji svet likova i drame, pretvarajući njihove potisnute strasti, strahove i sukobe u snažan muzički izraz koji dodatno izoštrava njenu tragičku atmosferu. - Specijalna nagrada
Borisu Liješeviću za inovativni istraživački pristup na autorskom projektu Moje pozorište.
NAGRADA OKRUGLOG STOLA KRITIČARA
Nagrada za najbolju predstavu na 7. festivalu „Teatar na raskršću“, koju dodeljuje Okrugli sto kritičara u sastavu: Marina Milivojević Mađarev (predsednica), Olivera Milošević, Jelena S. Perić i Željka Turčinović (članice), dodeljuje se predstavi Putujuće kazalište Šopalović autora Ljubomira Simovića, u produkciji Satiričkog kazališta Kerempuh iz Zagreba, u režiji Aleksandra Popovskog.
Pre svega treba pohvaliti repertoarski izbor naslova koji predstavlja hrvatsku praizvedbu kultne drame Ljubomira Simovića, uprizorene prvi put 1985. godine u Jugoslovenskom dramskom pozorištu, a ove godine prvi put izvedene u Hrvatskoj.
Radi se o poetskoj drami rafiniranog stila, britkog humora i humane poruke, koja se događa u vihoru Drugog svetskog rata, u mračnim vremenima kada oružje preuzima glavnu ulogu u ljudskim životima. Putujuća pozorišna družina luta ratom zahvaćenim prostorima u potrazi za egzistencijom, ali i negujući lepotu i čar pozorišta koje se umetnošću suprotstavlja pogubnoj ljudskoj naravi – ratu.
Dramaturški, Simovićev jezik adaptiran je prema slavonskom govoru u regionu gde je radnja smeštena i tako prilagođena publici u Hrvatskoj, a da pri tome nije narušena izvorna Simovićeva liričnost jezika i poruka.
U ovoj predstavi umetnost se suprotstavlja banalnosti rata, stradanju običnog čoveka i strahu u kojem narod živi, opravdavajući tako postojanje pozorišta baš u trenutku kad vlast misli da je neprimereno baviti se umetnošću. To je Simovićeva poruka o vrhunskom činu duhovnog otpora, o pobedi jezika umetnosti nad jezikom rata. Na kraju predstave ostaje misao da je rat prolazan, a umetnost večna i lekovita.
Glumački ansambl predstave je razigran, posvećen odbrani umetnosti u nameri da dokaže da je pozorište veliko dokle god nas može slatko nasmejati, a rediteljski rukopis spretno i smisleno potcrtava važnost Simovića kao književnog klasika.
NAGRADA NOVINARSKOG ŽIRIJA
Novinarski žiri u sastavu: Sonja Todorović Šegrt, Borka Golubović Trebješanin i Ljudmila Ristić Miladinović, jednoglasnom odlukom Nagradu za najbolju predstavu dodelio je delu Moje pozorište Ateljea 212, prepoznajući njegovu umetničku celovitost, originalnost izraza i snagu pozorišne poruke. Autorski projekat Borisa Liješevića, sa odabranom glumačkom ekipom, izdvaja se promišljenim rediteljskim konceptom, nadahnutom glumačkom igrom i simbiozom svih scenskih elemenata, koji zajedno grade upečatljiv pozorišni doživljaj. Svojom iskrenošću, kreativnošću i sposobnošću da podeli emocije sa publikom, ova scenska priča potvrđuje da je teatar mesto susreta, stvaranja i razmene energije i ideja.